×
O Nagrodzie Laureaci Marek Nowakowski Galeria LICZ SIĘ ZE SŁOWAMI Kontakt Facebook

Wojciech Chmielewski

Odbierając Nagrodę podczas uroczystości w roku 2017, Wojciech Chmielewski powiedział: Marek Nowakowski czuwa nade mną, czego dziś Państwo i ja jesteśmy świadkami. Mówił również o swojej przyjaźni z patronem nagrody, wspólnych wędrówkach po warszawskich ulicach i rozmowach o literaturze.

‐ Nagradzamy Wojciecha Chmielewskiego nie za to, że byłby jakimś naśladowcą, czy – broń Boże! – epigonem Marka Nowakowskiego – uzasadniał werdykt Kapituły Nagrody prof. Maciej Urbanowski. Tłumaczył zebranym, że Jury chodziło raczej o bliskość pewnego modelu pisarstwa i postawy wobec świata, jaka łączyła obu pisarzy, ale też o ważną i ciekawą odmienność prozy Chmielewskiego, którą potwierdza on kolejnymi publikacjami. Zdaniem profesora w pisarstwie Chmielewskiego nie ma narcystycznego zapatrzenia się we własne ja. ‐ Jest czujna, krytyczna, a zarazem pełna specyficznej litości obserwacja świata, jest lapidarność, oszczędność języka, precyzyjnie rysującego kontury współczesności – argumentował. ‐ Precyzja nie oznacza braku wrażliwości – podkreślił dodając, że podziwia wyczulenie Laureata na sensualny szczegół, na to jak umie wyrazić brzydotę, ale także urodę tego, co zwyczajne.

Biografia

Wojciech Chmielewski, urodzony w 1969 roku w Warszawie, absolwent historii i dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim, prozaik, eseista i krytyk literacki, autor słuchowisk radiowych.

Debiutował w roku 2003 na łamach „Nowej Okolicy Poetów” opowiadaniem Biały bokser. Następnie publikował m.in. w „Odrze”, „Arcanach”, „Wyspie”, „Borussii”. Do 2016 roku stale współpracował z dziennikiem „Rzeczpospolita”, gdzie na łamach dodatku „Plus Minus” ukazywały się jego opowiadania, a także eseje i recenzje poświęcone głównie prozie najnowszej.

Uznanie zdobył jako prozaik, zwłaszcza jako nowelista. Jego debiutancki zbiór opowiadań Biały bokser (2006) zdobył wyróżnienie w konkursie o Nagrodę Literacką im. Józefa Mackiewicza, zaś tom Brzytwa (2008) był nominowany do Nagrody Mediów Publicznych „Cogito”. Krytycy widzą w Chmielewskim kontynuatora nurtu realistycznego w nowoczesnej prozie polskiej, nawiązującego m.in. do twórczości Marka Nowakowskiego i Kornela Filipowicza. Sam pisarz wyznawał w jednym z wywiadów: Jestem raczej realistą, to znaczy staram się przedstawiać rzeczywistość na tyle prawdopodobnie, na ile pozwala mi na to moja wyobraźnia.

Chmielewskiemu bliska jest koncepcja języka jako narzędzia diagnozowania rzeczywistości. Jego prozę wyróżnia stylistyczna powściągliwość i lapidarność. Wyróżnia go językowy słuch, wrażliwość na zmysłowy konkret. Dorobek autora Brzytwy cechuje także duża różnorodność formalna. Są w nim miniatury prozatorskie, obrazki, przypominające quasi-reportaże lub scenki dramatyczne, ale także klasyczne nowele i opowiadania, obszerna opowieść Belweder gryzie w rękę (2017), a nawet powieść Kawa u Doroty (2010).

2017

Wojciech Chmielewski

więcej
2018

Paweł Sołtys

więcej
2019

Rafał Wojasinski

więcej